Lednice- następny przystanek w drodze do domu.                                                                       W Lednicy znajduje się neogotycki zamek otoczony dwustuhektarowym parkiem. W 1996 roku obiekt ten razem z pałacem w sąsiedniej miejscowości Valtice wpisany został na listę światowego dziedzictwa UNESCO. 

Posiadłość od początku swojego istnienia (pierwsza wzmianka pochodzi z 1222 roku) aż do konfiskaty w 1945 roku należała do arystokratycznego rodu Liechtensteinów, początkowo jednego z najbogatszych arystokratycznych rodów Moraw, a od XVII wieku także książąt Liechtensteinu (Lednice stały się wówczas ich letnią rezydencją). 

                      Dawniej na miejscu dzisiejszego pałacu stała twierdza, wspominana już w 1222 roku, którą margrabia Przemysł podarował Lichtensteinom. W XVI wieku twierdzę przebudowano na renesansowy pałac, który w następnym stuleciu został zmieniony na rezydencję barokową. Później, w XVIII w. Jerzy Wingelmüller przebudował obiekt po raz ostatni – tym razem nadając mu styl nowogotycki. Fasady zostały wtedy ozdobione licznymi balkonami, wieżyczkami, wykuszami itp. W XIV w. Liechtensteinowie kupili znajdujący się niedaleko pałac w Valticach, a z terenów otaczających obydwie rezydencje utworzyli park. Nieopodal zamku powstały w tym czasie oranżeria i minaret. W XIX w. cały teren urozmaicono jeszcze wieloma zabytkowymi budowlami. 

                                              Schody zostały wykonane z jednego pnia dębu.

                                       Valtice- zamek Liechtensteinów w Czechach. Pierwotnie gotycki zamek z XIII wieku został przebudowany w stylu renesansowego, a później barokowego zamku. W swojej obecnej formie został przebudowany w latach 1643–1730 według projektu włoskiego architekta Domenico Martinelli i Johanna Bernharda Fischera von Erlach. Zamek składa się z trzypiętrowych budynków z czterema skrzydłami ze stajnią, ujeżdżalnią, galerią, rokokowym teatrem i wozownią. Z okresu renesansu są zachowane dwie narożne wieże, które wiodą od niskich bocznych skrzydeł otaczających budynek główny dziedziniec honorowy. Przednia fasada budynku zamkowego jest bogato zdobiona, oś centralna budynku jest ozdobiona portalem wejściowym i wieżą. Bogato wyposażone wnętrza zamku pochodzi z XVIII w. Park zamkowy został założony w 1727 roku. Na początku XIX wieku ogród został rozbudowany i przebudowany na park krajobrazowy z rozległym widokiem. Park ma powierzchnię 14,6 ha, rosną w nim 22 rodzaje drzew iglastych i 63 rodzaje drzew liściastych.

Na uwagę zasługuje także pałacowa kaplica. W jej wnętrzu podziwiać możemy jedną z najpiękniejszych naw kościelnych w całych Morawach. Powstała ona z inicjatywy księcia Josefa Johanna Adama z Liechtensteinu a zaprojektował ją sławny boloński architekt Antonio Maria Nicolao Beduzzi.

Obecnie w pałacu swoją siedzibę ma Narodowe Centrum Winiarskie (Národní Vinařské Centrum) oraz ośrodek szkoleniowy winiarzy. Zajmuje się ono promocją czeskich i morawskich win. Bardzo często organizowanie są tu także różnego rodzaju wystawy winiarskie oraz prestiżowe konkursy win

Barokowy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny z XVII w.

        Hofburg – wiedeńska rezydencja władców Austrii od XIII wieku poczynając od Rudolfa I Habsburga aż do 1918 roku w czasach panowania Karola I. Przez cały ten czas pałac był rozbudowywany i przebudowywany przez kolejnych władców.

Początkowo był to czteroskrzydłowy gotycki zamek z wieżami w narożach przylegających do murów miejskich, jednak obecnie stylem dominującym jest barok i klasycyzm. Najstarszą częścią jest XIII-wieczny „Dziedziniec Szwajcarski” połączony renesansową „Bramą Szwajcarską” z największym placem wśród zabudowań Hofburga – In der Burg. Plac otoczony jest „starym pałacem” (niem. Alte Burg), „pałacem Amelii” z XVI w., barokowym „skrzydłem Leopolda” oraz pochodzącą z XVIII w. „Kancelarią Cesarską”. Na placu stoi pomnik Franciszka II. W „skrzydle Leopolda” obecnie znajduje się rezydencja prezydenta Austrii. W apartamentach Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety w budynku „Kancelarii” obecnie mieści się muzeum.

W 1722 roku zbudowano bibliotekę w zespole pałacu według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha[1]. Nowy Hofburg oraz muzeum dworskie zaprojektowane zostały przez architekta barona Karla von Hasenauera (1833–1894).

W Skrzydle Festiwalowej Sali o powierzchni około 1000 m², największej sali w całym Hofburgu znajdują się  trzy obrazy sufitowe Aloisa Hansa Schramma, poświęcone chwale Habsburgów, a dolne lunety i ośmiokątne panele zdobią obrazy Eduarda Veitha i ViktoraStauffera przedstawiające znane osoby z historii Austrii, z Maksymilianem I, Karolem V, Ferdynandem I, Rudolfem II i Ferdynandem II Tyrolskim na malowidłach sufitowych, a Leopoldem I, Karolem VI, księciem Eugeniuszem oraz polskim królem Janem III Sobieskim.

Od końca monarchii zamek wykorzystywany jest głównie do celów kulturalnych i urzędowych. Jest własnością Republiki Austrii.

  

Makieta pałacu.

                                                             Muzeum - zastawy cesarskie

                                                   

                                                      Muzeum cesarzowej Elżbiety - Sisi

Centralnym tematem ekspozycji jest życie prywatne Elżbiety, jej sprzeciw wobec dworskiego ceremoniału, jej ucieczka w świat kultu piękności, jej mania zachowania szczupłej sylwetki,  uprawianie sportu i jej egzaltowana poezja. Zwiedzając muzeum idziemy śladami podlotka w rodzinnej Bawarii, jesteśmy świadkami niespodziewanych zaręczyn z austriackim cesarzem i towarzyszymy niespokojnemu życiu legendarnej cesarzowej aż do jej tragicznej śmierci w Genewie, gdzie Sisi została zamordowana w 1898 roku.

                                                                Komnaty pary cesarskiej

                                                              Gabinet Franciszka Józefa

 Jego sypialnia

                                                                        Cesarska jadalnia

                                             

                                                                           Sypialnia Sisi

                                        

                                                      Jej gabinet i zarazem sala gimnastyczna

                                      Łazienka cesarzowej - pierwsza łazienka w tym pałacu

                                                  

Biblioteka

                                                                      Kościół św. Michała

Kościół Wotywny

                   Marmurowy pomnik nagrobny hrabiego Niklasa Salma dowódcy obrony Wiednia podczas oblężenia przez wojska tureckie w 1529 r.