Zamek Hochosterwitz - jeden z najbardziej imponujących średniowiecznych zamków Austrii. Znajduje się na 175-metrowej dolomitowej skale. Charakterystyczną cechą architektoniczną fortyfikacji jest 620-metrowa droga, prowadząca przez 14. bram obronnych. Dzięki takiemu zabezpieczeniu drogi do zamku, twierdza nigdy nie została zdobyta. Został po raz pierwszy wspomniany w 860 roku. Był schronieniem dla lokalnej ludności podczas tureckiej inwazji w XI i XII wieku. Po śmierci Hansa Schenka von Osterwitza, ostatniego właściciela pierwotnego zastawu, zamek został zwrócony królowi Fryderykowi III. W podziękowaniu za wsparcie wojsk cesarskich podczas wojen z Turkami zastaw zamku Hochosterwitz został przekazany Christophowi Khevenhüllerowi von Aichelberg przez cesarza Ferdynanda I w 1541 roku. Christoph Khevenhüller rozpoczął odbudowę zamku według planów jednego z największych architektów wojskowych tamtych czasów: Domenico dell'Aglio. Kolejny właściciel Georg Khevenhüller powiększył budynki do ich rzeczywistych rozmiarów, używając własnych prywatnych pieniędzy. Od tego czasu zamek Hochosterwitz jest własnością tej samej rodziny.

                                        

Obecnie w twierdzy urządzone zostało muzeum opowiadające historię zamku. 

                              Od 470 lat Hochosterwitz jest własnością rodziny Khevenhüller..Jest utrzymywany z opłat za zwiedzanie, bez dotacji państwowych.

Wejście do zamkowego kościoła. Kościół wymieniany był już w 927 roku, w 1586 został przebudowany. Od 1607 znajduje się tu krypta rodziny Khevenhüllerów.

                                                              Obecni właściciele zamku.

                                              

Duże pudełko retro

                           Zamek Griffen zbudowany został przez bi­sku­pa Eber­har­da II von Ote­lin­gen w pierw­szej po­ło­wie XII wie­ku w ce­lu ochro­ny praw su­we­ren­nych bi­skup­stwa Bam­ber­gu i szla­ku ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go wio­dą­ce­go przez prze­łęcz Griff­ner Berg. Przez nie­mal pół­to­rej wie­ku sta­no­wił sie­dzi­bę bi­sku­pów . W okre­sie naj­więk­sze­go roz­kwi­tu roz­mach je­go for­ty­fi­ka­cji do­rów­ny­­wał in­nym ka­rync­kim wa­row­niom, ta­kim jak Straß­burg czy Land­skron ko­ło Vil­lach.   Znakomite położenie oraz silne for­ty­fi­ka­cje Grif­fen znie­chę­ca­ły po­ten­cjal­nych na­jeź­dźców, i być mo­że to wła­śnie dzię­ki tym ar­gu­men­tom w śred­nio­wie­czu wa­row­nia unik­nę­ła za­rów­no oku­pa­cji, jak i in­nych dzia­łań zbroj­nych (w tym cza­sie Ka­ryn­tia czę­sto by­ła ce­lem na­jaz­dów tu­rec­kich i wę­gier­skich). Do­pie­ro woj­na z We­ne­cją (1508), oblę­że­nie Wied­nia przez Tur­ków w 1529 i ich nisz­czy­ciel­ski prze­marsz przez wschod­nią Sty­rię w 1532 re­al­nie za­gro­zi­ły Grif­fen wy­mu­sza­jąc mo­der­ni­za­cję zam­ku, któ­ra uczy­ni­ła z nie­go praw­dzi­wą for­te­cę zaj­mu­ją­cą ca­łą do­stęp­ną prze­strzeń na szczy­cie gó­ry. W drugiej połowie XVI wieku, wraz z usta­niem za­gro­że­nia ze stro­ny tu­rec­kiej i pod­po­rząd­ko­wa­niem Bam­ber­gu pra­wu ziem­skie­mu, osła­bło po­li­tycz­ne oraz stra­te­gicz­ne zna­cze­nie zam­ku. W ko­lej­nym stu­le­ciu był on już wy­raź­nie zu­bo­ża­ły, choć na ilu­stra­cjach z te­go okre­su spra­wia na­dal wra­że­nie re­pre­zen­ta­cyj­nej re­zy­den­cji. Swój udział w dzie­le upad­ku wa­row­ni miał po­żar spo­wo­do­wa­ny ude­rze­niem pio­ru­na, któ­ry w 1659 ro­ku stra­wił da­chy i część wy­po­sa­że­nia. Wpraw­dzie jesz­cze w 1666 ro­ku ce­sar­ski adiunkt in­ży­nie­ryj­ny opra­co­wał na zle­ce­nie pro­jek­ty roz­bu­do­wy twier­dzy, ale te ni­gdy nie do­cze­ka­ły się re­ali­za­cji, w kon­se­kwen­cji w XVIII wie­ku już tyl­ko kil­ka po­miesz­czeń zam­ko­wych na­da­wa­ło się do za­miesz­ka­nia, resz­ta zaś po­pa­dła w ru­inę. W 1759 roku, za czasów ce­sa­rzo­wej Ma­rii Te­re­sy von Hab­sburg, Grif­fen wraz z resz­tą ma­jąt­ku Bam­berg zna­lazł się w gra­ni­cach pań­stwa au­striac­kie­go i zo­stał włą­czo­ny do Księ­stwa Ka­ryn­tii. W tym sa­mym ro­ku wa­row­nię na­był 25-let­ni wów­czas Max Thad­däus hra­bia Eg­ger , wła­ści­ciel ko­pal­ni rud że­la­za i prze­my­sło­wiec sta­lo­wy. Za je­go cza­sów, w ro­ku 1768 w zam­ku od­by­ło się ostat­nie na­bo­żeń­stwo, któ­re zam­knę­ło de­fi­ni­tyw­nie re­pre­zen­ta­cyj­ny i obron­ny roz­dział hi­sto­rii te­go miej­sca i od­tąd wa­row­nia słu­ży­ła je­dy­nie ce­lom go­spo­dar­czym. Po śmier­ci hra­bie­go ru­inę ku­pił ba­ron Hell­dorff, a w 1937 z rąk je­go spad­ko­bier­ców prze­szła ona na włas­ność ro­dzi­ny Leit­geb. Od­tąd daw­ny za­mek bi­sku­pów stał opusz­czo­ny, a z cza­sem po­śród je­go mu­rów wy­rósł las. 

        Od 2000 roku ruiny są własnością miasta. Przeprowadzono prace zabezpieczające i renowacyjne za 700.000 €. Prace wykonywali głównie wolontariusze (4500 godzin). Może te ruiny nie są imponujące, ale mają dobrze zaopatrzony punkt gastronomiczny ,toalety i jak ktoś ma życzenie to jest również transport na samą górę. Na zamku jest sporo różnorodnych imprez. War­to wspom­nieć, że gó­ra zam­ko­wa i jej otu­li­na sta­no­wią bar­dzo zró­żni­co­wa­ny bio­lo­gicz­nie ob­szar (jest to re­zer­wat przy­ro­dy) za­miesz­ki­wa­ny i po­ro­śnię­ty przez nie­mal 2400 ga­tun­ków zwie­rząt oraz ro­ślin. W jej wnę­trzu zaś na­tu­ra wy­drą­ży­ła fan­ta­stycz­ną ja­ski­nię na­cie­ko­wą - Griff­ner Tropf­stein­hö­hle, w któ­rej od­na­le­zio­no ko­ści zwie­rząt z epo­ki lo­dow­co­wej, a tak­że naj­star­sze w Ka­ryn­tii śla­dy osad­nic­twa ludz­kiego. Gro­ta w Grif­fen uwa­ża­na jest za naj­bar­dziej ko­lo­ro­wą ja­ski­nię po­ka­zo­wą w Au­strii. 

                                        

  Zamek Landskron

          Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku pochodzie z lipca 1351 roku. W 1600 Landskron był wspaniałym renesansowym dworem i miał podwójną ściankę pierścieniową z siedmiu wież. Był on wówczas  traktowany jako centrum życia społecznego kraju. 1552 doszło do wizyty cesarza Karola V. Ze względu na swoje szczególne położenie geograficzne, doszło kilka razy do pożarów spowodowanych wyładowaniami atmosferycznymi (na początku 16 wieku, w 1542, 1585 i 1812). Po ostatnim pożarze, dach nie został naprawiony i budynek popadł w ruinę.W 1953 roku przeprowadzono rewitalizację przez Hansa Maresch , jednego z największych właścicieli lasów w Rosental . Zamku jest udostępniony  turystom.

 W zamku znajduje się Adler Arena Burg Landskron gdzie w miesiącach letnich odbywają się pokazy ptaków drapieżnych.

                           Wspaniałe widoki na pasmo górskie w Karawanken i Alpy Julijskie.