Pałac Schönbrunn  - barokowy pałac z 1 441 pokojami jest jednym z najważniejszych zabytków architektonicznych, kulturowych i historycznych w kraju. Historia pałacu i jego rozległych ogrodów obejmuje ponad 300 lat, odzwierciedlając zmieniające się gusta, zainteresowania i aspiracje kolejnych monarchów Habsburgów. 

  W 1569 roku cesarz rzymski Maksymilian II zakupił rozległą równinę  położoną między Meidling a Hietzing. Poprzedni właściciel, w 1548 roku, wzniósł rezydencję o nazwie Katterburg. Cesarz nakazał ogrodzenie tego terenu i umieszczenie tam zwierzyny, takiej jak bażanty, kaczki, jelenie i dziki, aby służył jako teren rekreacyjny dla dworu.  

  W ciągu następnego stulecia teren ten był wykorzystywany jako teren łowiecki i rekreacyjny. Eleonora Gonzaga po śmierci męża, Ferdynanda II, otrzymała ten teren jako rezydencję dla wdowy. W latach 1638–1643 dobudowała pałac do rezydencji w Katterburgu, a w 1642 roku na fakturze pojawiła się pierwsza wzmianka o nazwie "Schönbrunn".  Pałac Schönbrunn w obecnej formie został zbudowany i przebudowany w latach 1740–1750, za panowania cesarzowej Marii Teresy[2], która otrzymała majątek jako prezent ślubny. Franciszek I zlecił przebudowę elewacji pałacu w stylu neoklasycystycznym, jaki ma dziś charakter. Franciszek Józef, najdłużej panujący cesarz Austrii, urodził się w Schönbrunn i spędził tam dużą część życia. Zmarł tam w wieku 86 lat, 21 listopada 1916 roku. Po upadku monarchii habsburskiej w listopadzie 1918 roku pałac stał się własnością nowo powstałej Republiki Austriackiej i został zachowany jako muzeum.

  Podczas II wojny światowej pałac został zbombardowany przez amerykańskie samoloty wojskowe w lutym 1945 roku. [3] Po wojnie i podczas alianckiej okupacji Austrii (1945–1955) pałac Schönbrunn został zarekwirowany, aby stworzyć biura zarówno dla brytyjskiej delegacji do Komisji Aliantów ds. Austrii, jak i jako siedziba małego brytyjskiego garnizonu wojskowego obecnego w Wiedniu. Po przywróceniu republiki austriackiej w 1955 roku pałac ponownie stał się muzeum.