Castel Rametz ( niem. Schloss Rametz ) to średniowieczny dwór położony w Maia Alta w gminie Merano. Pierwsze informacje historyczne dotyczące zamku pochodzą z 1269 roku. Między XIV a XV wiekiem był własnością rodziny Rametz, później często zmieniał właścicieli.W 1836 r. Został kupiony przez Francesco Flarera, profesora na uniwersytecie w Pawii, który dokonał radykalnej renowacji. Podczas II wojny światowej został zarekwirowany przez wojska niemieckie wraz z Castel Labers i wykorzystywany jako baza logistyczna dla operacji Bernhard.Operacja „Bernhard” (niem. Aktion Bernhard) – kryptonim tajnego niemieckiego programu, opracowanego podczas II wojny światowej w celu destabilizacji brytyjskiej gospodarki poprzez wpuszczenie na brytyjski rynek ogromnych ilości sfałszowanych banknotów o nominałach 5, 10, 20 oraz 50 funtów (dokładnie takich, jakie emitował Bank Anglii). Obecnie znajduje się w nim słynna winiarnia z restauracją i małym muzeum wina. Zamek jest otoczony winnicami. Tutaj winogrona korzystają z klimatu śródziemnomorskiego, są chronione przed ostrymi wiatrami przez otaczające góry, a także gleba jest przepuszczalna. Świadomie właściciele zamku wybrali typowy sposób uprawy pergoli na 10 hektarach powierzchni uprawy. 
W czterech pomieszczeniach wystawowych można oglądać przedmioty i narzędzia do uprawy, żniw i transportu winogron, które częściowo zostały już zapomniane, dzięki czemu poznaje się produkcję wina w poprzednich okresach. W 2007 roku muzeum zostało wzbogacone o ilustracje i dawne narzędzia używane do produkcji bekonu. Wizyta w muzeum rozpoczyna się od spaceru po winnicach i informacji o pracy w winnicy. Następnie zwiedza się piwnicę z XVIII wieku z kamiennych bloków porfirowych. Wizyta kończy się w nowoczesnej piwniczce z winami, w której można skosztować aromatycznego napoju i typowego bekonu Kaiserspeck.

                                          Zamek Trauttmansdorff znajduje się na wschodnim krańcu miasta Merano  ( Południowy Tyrol ) w samym sercu ogrodu botanicznego „ Ogrodu zamku Trauttmansdorff ”, który został otwarty w 2001 roku. Zamek stał się znany między innymi dzięki pobytowi uzdrowiskowemu austriackiej cesarzowej Elżbiety (z promenady spa Meran dziś prowadzi oznakowana ścieżka Sissi do ogrodu botanicznego). Obszar ma powierzchnię 12 hektarów i sieć dróg o długości 7 kilometrów; różnica wysokości wynosi 100 metrów. Właścicielem jest autonomiczna prowincja Bolzano. Początki zamku Trauttmansdorff  sięgają średniowiecza . Około 1300 roku budynek został po raz pierwszy wymieniony jako Burg Neuberg. W połowie XIX wieku hrabia Joseph von Trauttmansdorff kupił na wpół zrujnowany zamek,  który 150 lat wcześniej został opuszczony przez jego właścicieli. Rozbudowując go wprowadził wiele elementów neogotyckich. Od tego czasu zamek  Trauttmansdorff stał się wzorem dla wielu neogotyckich zamków w Południowym Tyrolu. 

 Dzięki pobytowi cesarzowej Sissi w Trauttmansdorff w 1870 r. i szybkiemu wyzdrowieniu jej chorej córki Marie Valerie, miasto Merano jako uzdrowisko zyskało światową sławę.  W 1889 roku Elisabeth ponownie odwiedziła zamek. Okres świetności zamku zakończył się wraz z początkiem pierwszej wojny światowej , ponieważ Południowy Tyrol był na pierwszej linii frontu. Po pierwszej wojnie światowej właściciel został wywłaszczony przez faszystowski reżim, a podczas II wojny był używany przez Wehrmacht .Po wojnie zamek był pusty i dopiero w w 1977 r został przejęty przez administrację państwową Południowego Tyrolu, która ostatecznie znalazła dla niego zastosowanie w 1990 r .  Wewnątrz otwarto Muzeum Turystyki Południowego Tyrolu, Touriseum, a wokół zamku utworzono ogród botaniczny. Na 12-hektarowym terenie utworzono cztery strefy, które płynnie się ze sobą łączą: ogrody leśne, słoneczne, wodne i tarasowe oraz krajobrazy Południowego Tyrolu. Szczególną atrakcją jest australijska Wollemie ( Wollemia nobilis ), niezwykle rzadki okaz gatunku iglastego, który został odkryty dopiero w 1994 r.. Ogrody zamku Trauttmannsdorff w 2006 roku były pierwszym ogrodem botanicznym we Włoszech, w którym wystawiono ten gatunek rośliny.  W latach 2000-2003 posiadłość, została odnowiona: fasada zewnętrzna, kaplica, krypta, duża sala w stylu rokoko i drugie piętro z pokojami cesarzowej Elżbiety odzyskały utracony blask a  Ogrody zamku Trauttmansdorff otrzymały tytuł Najpiękniejszego Ogrodu we Włoszech  .

                                      Zamek Welsperg ( po włosku Castel Monguelfo) dumnie wznosi się, osadzony w alpejskiej zieleni, na stromym skalistym tarasie . Stanowi nieznaną i dość rzadko występującą formę zamku, który nazywa się w Burgundii Kernburg - zamek rdzeniowy. Dwaj bracia Schwikherr i Otto von Welsperg w 1140 roku postanowili zbudować zamek na skalistym zboczu z widokiem na Monguelfo. Od tego czasu zamek pozostawał w rękach rodziny Von Welsperg, jednej z najważniejszych rodzin arystokratycznych w Tyrolu, przez ponad 800 lat. Dzięki mądrej polityce handlowej i małżeńskiej udało im się stale zwiększać swoje aktywa. Najstarszym elementem zamku jest niewątpliwie niezwykle wysoka wieża, której budowę rozpoczęto w 1126 r., a ukończono w 1140 r. Zamek ten służył jako punkt obserwacyjny, a jednocześnie był ostoją przeciw atakującym. Niedługo potem zbudowano Palas z zabudowaniami gospodarczymi i romańską kaplicą. W XV i XVI wieku pierwotny zamek został znacznie rozbudowany i przebudowany. W 1765 r. pożar zniszczył większość zamku, w tym części pałacu i budynek gospodarczy.Z tego powodu górne piętro zostało rozebrane, a dach obniżono do aktualnej wysokości. Zamek odbudowano, ale stracił na znaczeniu i nie był już zamieszkały. Obecnie należy do hrabiego Thun-Welsperg, ale jest udostępniony do zwiedzania.

          Zamek Mareccio (wł. Castel Mareccio; niem. Schloss Maretsch) – znajduje się w historycznym centrum Bolzano. Budowla miała charakter rezydencji, a nie zamku warownego. Otaczają ją liczne winnice. Co roku w zamku odbywają się obchody święta wina, na które przyjeżdżają liczni mieszkańcy z całego regionu oraz turyści. Najstarsza część zamku została zbudowana w I połowie XIII wieku. Mieszkańcy zamku, panowie Maret, przyjaźnili się z władzami suwerennego Tyrolu i rozszerzyli władzę regenta Tyrolu w Bozner-Talkessel. Z tego względu obszar, na którym znajdował się zamek, był kością niezgody między biskupem Trydentu a prowincjonalnym księciem Tyrolczykiem. Od 1477 roku w  Mareccio mieszkała rodzina Romerów, którym budowla zawdzięcza świetność w czasie renesansu oraz renowację. Dzięki niej zamek został ozdobiony licznymi freskami, a Romer otrzymał tytuł barona od arcyksięcia Austrii Ferdynanda II. W XVIII wieku włoski zamek został przekazany arcybiskupowi Salzburga. Kiedy Bolzano zostało przyłączone do Włoch, zamek Mareccio stał się własnością państwa, jednak wymagał poważnej restrukturyzacji. W latach 80. XX wieku zamek przejął Wydział Turystyki urzędu miejskiego w Bolzano, który podjął się renowacji budynku. Dzięki temu odnowiono freski . Rozpoczęto organizację wystaw, konferencji oraz imprez.Na ścianie zamkowej wieży znajduje się kwadrat magiczny Sator – Rotas. Najstarszy symbol został wykryty w Pompejach w 1936 roku na jednej z ocalałych kolumn po wybuchu wulkanu Wezuwiusz w 79 roku. Kwadrat magiczny z zamku Mareccio był na szlaku budowli oznaczonych trójkątami oraz kwadratami Nautiliusa.

                        Na zboczach Monte di Marlengo nad miastem Cermes wznoszą się mury niezwykłego zamku: Castel Monteleone, zwany także po niemiecku Castel Lebenberg. Zbudowany w XIII wieku przez Lordów Marlengo (Marling) zamek jest jednym z najpiękniejszych i największych całkowicie wyposażonych , prywatnych zamków w Południowym Tyrolu. W 1426 roku zamek stał się własnością  Lordów Fuchs, którzy go powiększyli i odnowili. Budynek pozostał w ich posiadaniu aż do wyginięcia rodu  w XIX wieku. Dziś zamek należy do rodziny van Rossemów i można go zwiedzać. Dobrze zachowany zamek ma wiele do zaoferowania osobom zainteresowanym sztuką i historią: trzypiętrowa kaplica poświęcona św. Szczepanowi  z XIV wieku, romantyczne wewnętrzne dziedzińce, francuski ogród kwiatowy, rokokowa sala luster , zbrojownia ze średniowieczną kolekcją broni oraz w pełni umeblowane pokoje z różnych epok .Na uwagę zasługuje duży fresk ścienny w Sali Rycerskiej , który pokazuje rodowód rodziny Fuchsów . Niestety właściciel nie pozwolił robić zdjęć w pomieszczeniach.