Muzeum Mennicy Hall znajduje się w zamku Hasegg, który po raz pierwszy został wspomniany  dokumencie z XIII wieku. Obiekt służył do ochrony warzelni soli żeglugi, mostu nad Inn oraz monitorowania starej drogi solnej.W XV wieku zamek został rozbudowany na rezydencję książęcą. W 1480 roku zbudowano Bramę Menniczą oraz potężną Wieżę Menniczą, która zastąpiła starą, niższą strażnicę. W wieży po raz pierwszy przeprowadzono mechaniczne wybijanie monet metodą bicia walcowego. W 1486 roku wybito tu pierwszą dużą srebrną monetę. Guldiner i pierwszy talar na świecie pochodzi z Hall! Zapisało się tu pół tysiąclecia historii europejskiego mennictwa.   Kiedy w Schwaz rozpoczęto wydobycie srebra, nie trzeba było długo czekać, aby w 1567 roku arcyksiążę Ferdynand II kazał przenieść tu mennicę z Merano.  W 1809 roku, w trakcie tyrolskich walk o wolność, mennica została zlikwidowana przez Bawarczyków. Dawne warsztaty służyły wówczas jako magazyny, a pomieszczenia zamku zamieniono na mieszkania dla robotników solnych. Podczas remontu jednego z apartamentów mieszczących się w zamku w 1974 roku odkryto na nowo pokój książęcy z potężnym gotyckim stropem belkowym, który stał się impulsem do generalnego remontu zamku. W zamku mieści się Muzeum Miejskie w Hall oraz Muzeum Mennicy. W 1975 roku Mennica  została ponownie otwarta jako muzeum "Alte Münze" i wyprodukowano tu pamiątkową monetę o nominale 100 szylingów z okazji Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku w 1976 roku. Po remoncie w 2003 roku istniejące muzeum zostało przemianowane na "Münze Hall", w którym oferowane są m.in. monety pokazowe, ale także monety specjalne i zamówione dla firm. W muzeum znajduje się również replika pierwszej maszyny do bicia monet, która w średniowieczu była uważana za techniczną sensację i za pomocą której można było wybić około 4000 monet dziennie. 

                                       

             Zamek Naudersberg wznosi się nad wioską Nauders. Pierwotnie zamek, który został zbudowany na początku XII wieku, składał się z niewielkiego donżonu, pałacu i dziedzińca zamkowego. W 1499 roku został splądrowany i spalony przez Engadyńczyków. Odbudowany zamek do dziś nie zmienił swojego wyglądu. W kolejnych latach budynek pełnił funkcję gmachu sądu. Od 1980 roku zamek jest własnością prywatną i od tego czasu jest restaurowany! Na wyższych piętrach znajdują się salony wystawowe kompleksu zamkowego w jego kształcie tak jak został zbudowany w XVI wieku, kancelarie sądowe, pokoje napoleońskie, kaplica zamkowa, galeria obrazów artystów Nauderera w dawnej zbrojowni, okolicznościowe wystawy sztuki w kancelariach sądowych, na poddaszu stare areszty z XVIII wieku, wystawa sprzętu rolniczego, wystawa handlowa.

 Fort Claudia ("Hochschanz") w gminie Reutte został zbudowany w XVII wieku jako część systemu twierdz zaporowych wokół zamku Ehrenberg w tyrolskiej Außerfern. Pozostałości niewielkiej warowni zostały zabezpieczone i częściowo zrekonstruowane . Do współczesnych czasów zachowało się część murów i pozostałości baszt. 

Fort stoi na Falkenbergu naprzeciwko zamku Ehrenberg. Jest to kompaktowa, niewielka twierdza, która wraz z zamkiem Ehrenberg, twierdzą Schlosskopf i Klause Ehrenberg jest jednym z najważniejszych kompleksów fortecznych w Europie. Został  zbudowany w XVII wieku po tym, jak zamek Ehrenberg został zdobyty z tego miejsca. Nazwa pochodzi od Claudii von Medici, wdowy po arcyksięciu Leopoldzie V Habsburgu-Tyrolu, która miała decydujące wpływ na budowę twierdzy.

Fort  składa się z czworokątnego kompleksu budynków o boku długości 20 m i niewielkiego dziedzińca   i był połączony murem i wałem ziemnymi z pustelnią Ehrenberga w dolinie i chronił kompleks forteczny od wschodu.

Aby Fort Claudia nie mógł być łatwo zdobyty szturmem, wszystkie otwory na zewnątrz były bardzo małe. Nie było na przykład furtek dla armat, a jedynie dla muszkietów i broni strzeleckiej. Fort Claudia pełnił kluczową funkcję  obronną i gdyby wpadł w ręce wroga, można by stąd bez przeszkód szturmować pustelnię i zamek Ehrenberg.W 1703 roku Fort Claudia został zdobyty przez Bawarczyków, którzy rozpoczęli stąd okupację Ehrenbergu. W 1782 roku twierdza została opuszczona. Stara twierdza była zamieszkana jeszcze w XIX wieku i po opuszczeniu popadła w ruinę. 

  Pomiędzy zamkiem Ehrenberg a fortem Claudia ("Hochschanz") biegnie najdłuższy na świecie wiszący most dla pieszych Highline179. Mierzy on 403 m długości i 110 m wysokości zbudowanego w 2014 roku, który łączy Fort Claudia z zamkiem Ehrenberg. Lokalizacja mostu została wybrana tak, aby w momencie ukończenia był to jeden z najdłuższych pieszych mostów wiszących na świecie, Po dokładnych oględzinach most został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa jako "najdłuższy wiszący most dla pieszych w stylu tybetańskim".Certyfikat Księgi Rekordów Guinnessa potwierdził, że "najdłuższą kładką dla pieszych w stylu tybetańskim jest Highline179, chodnik w kształcie sieci trakcyjnej o długości 402 m (1 318,9 stóp)" i tym samym odróżniał ją od obecnie otwartego mostu o długości ok. 440 m w Skyparku w Soczi, który jest zbudowany inaczej ze stałymi chodnikami zawieszonymi pod taśmą napinającą.

       Twierdza Schlosskopf,  znajduje się na wysokości około 1250 m n.p.m. nad zamkiem Ehrenberg. Zamek i twierdza, wraz z przylegającą do nich pustelnią i Fortem Claudia (Hochschanz), tworzą jeden z najważniejszych zespołów fortecznych w Europie Środkowej. Schlossberg góruje nad pobliskim zamkiem Ehrenberg na około 150 metrów. Zamek mógł zostać ostrzelany z płaskowyżu górskiego, co faktycznie miało miejsce w 1703 roku, kiedy Tyrolczycy odbili zamek z rąk Bawarczyków, ciągnąc ciężką artylerię z Weißenbach w górę grzbietu przez wiele mil i atakując własny zamek. Po zakończeniu działań wojennych na górze wzniesiono wartownię, którą wzmocniono palisadami . W 1726 roku rozpoczęła się rozbudowa  w twierdzę, która trwała 15 lat. Koszty budowy wyniosły ponad trzy miliony guldenów, co wydaje się całkiem realne, biorąc pod uwagę wielkość twierdzy i skomplikowaną logistykę budowy. Już w 1782 roku tyrolskie twierdze zostały jednak opuszczone z powodów militarnych i finansowych, z wyjątkiem Kufstein. Dzięki temu Schlosskopf nigdy nie musiał udowadniać swojej wartości militarnej. Przez prawie dwa stulecia pozostałości ogromnego zespołu niemal bez przeszkód popadały w ruinę i dopiero w 1970 roku rozpoczęto poważniejsze starania o zachowanie zamku Ehrenberg. Jednak do 2000 roku Schlosskopf pozostawał prawie całkowicie zapomniany i można było się do niego dostać tylko po stromych, czasami niebezpiecznych górskich ścieżkach. W trakcie rozbudowy regnionu zamkowego Ostallgäu-Außerfern  dostrzeżono jednak wysoką wartość architektoniczno-historyczną, a także turystyczną całego kompleksu. Góra twierdzy została całkowicie oczyszczona i rozpoczęły się pierwsze prace remontowe na zniszczonych murach twierdzy. Po remoncie teren twierdzy został przekształcony w "Twierdzę Pokazową Schlosskopf" (otwarcie: lipiec 2008 r.). Zabytkowy zespół uzupełniono o kilka platform widokowych i wież o konstrukcji metalowej. Replika drewnianego dźwigu pedałowego pozwala zwiedzającym samodzielnie przemieszczać większe kamienne klocki w ramach wycieczki z przewodnikiem.

        Reutte to miasto w północno-zachodniej Austrii, położone w dolinie alpejskiej rzeki Lech. Jednym z ciekawszych zabytków, są tu położone w pobliżu miasteczka na skalistym wzgórzu ruiny najważniejszej twierdzy Tyrolu - średniowiecznego zamku Ehrenberg. Warownia ta wzniesiona została prawdopodobnie już w XIII wieku, a jej głównym zadaniem miała być kontrola strategicznego przejścia oddzielającego dolinę rzeki Lech od regionu zwanego Zwischentore. Na przestrzeni kolejnych wieków warownia była wielokrotnie przebudowywana i rozbudowywana. Przez długi czas Ehrenberg mógł prowadzić spokojne życie.Zmieniło się to wraz z wybuchem wojen religijnych. Ehrenberg kilkakrotnie był centrum walk wojennych. W 1546 roku twierdzę przejął protestancki Schmalkalden, a w 1552 roku została zdobyta przez elektora Maurycego Saksonii. W 1632 roku Szwedzi zatrzymali się przed jej murami. W 1703 roku wpadła w ręce Bawarczyków podczas wojny o sukcesję hiszpańską. W latach 1716-1717 Erenberg był przydzielony jako miejsce zamieszkania rosyjskiemu carewiczowi Aleksiejowi, który uciekł od swojego ojca, cara Piotra Wielkiego.  Kres świetności zamku nastał w czasie podbojów napoleońskich, kiedy to wojska francuskie w czasie najazdu na Tyrol dotkliwie go zniszczyły. System fortyfikacyjny został sprzedany jako kamieniołom i poddany rozbiórce. Od tego czasu ta niegdyś imponująca warownia pozostaje w stanie trwałej ruiny. W połowie XIX wieku ruiny zostały nabyte przez przemysłowca z Reutten Heinricha Schoenera. Od połowy XX wieku w porozumieniu z właścicielami stowarzyszenia "Rettet Ehrenberg" podjęto działania konserwatorskie i zahamowano niszczenie ogromnego zespołu fortecznego. Dziś, zgodnie z wolą właścicieli Schoener-Tschurtschenthaler, ruiny mają służyć mieszkańcom i gościom jako oaza spokoju i cel wycieczek. Jedną z ciekawostek związaną z końcem wojny jest to , że w Reutte 8 maja 1945 roku. Wernher von Braun dołączył do Amerykanów ze swoim zespołem badawczym  i stał się "ojcem podróży kosmicznych" w Stanach Zjednoczonych