Burg Olbrück to kamienna forteca na wzgórzu w wulkanicznym regionie Eifel, zbudowana około 1050 roku. Wczesna historia jest ściśle związana z rodziną szlachecką, po raz pierwszy wiarygodnie odnotowaną w 1112 roku za pośrednictwem postaci o imieniu Burghardus de Oreburch. Rodzina ta utrzymywała własność zamku aż do 1244 roku. W kolejnych wiekach poprzez małżeństwa, dziedziczenie i sprzedaż często zmieniał właścicieli. W 1632 roku podczas wojny trzydziestoletniej został zdobyty i uszkodzony przez wojska szwedzkie. W następnym roku Hiszpanie i wojska z Kolonii odbiły twierdzę. Pomimo częściowego zniszczenia w 1660 roku, został poddany pracom restauracyjnym prowadzonym przez kapucynów, co świadczy o zaangażowaniu duchownych w jego odbudowę. Podczas wojny sukcesyjnej Palatynatu został zniszczony przez wojska francuskie. Rekonstrukcja rozpoczęła się w 1690 roku, koncentrując się na dodaniu kaplicy i eleganckiego budynku mieszkalnego w stylu barokowym. Mimo to w późniejszych latach zamek przestał pełnić funkcję rezydencji szlacheckiej. Ogłoszony własnością państwową i skonfiskowany, Burg Olbrück został sprzedany i przeznaczony do rozbiórki w 1804 roku, a następnie wykorzystany jako  źródło materiałów budowlanych. Pod koniec XIX wieku miejsce to ponownie przyciągnęło uwagę, gdy nabył je baron Oskar Otto von Ekesparre . W latach 1874–1875 odrestaurował główną wieżę, odbudowując blanki,  instalując drewniane schody i przekształcając wieżę w budowlę z czterema pomieszczeniami. W 1998 roku gmina wydzierżawiła  Olbrück i włączyła go do obszaru dziedzictwa Vulkanpark Brohltal/Laacher See jako zabytek i muzeum. Badania archeologiczne i prace restauracyjne w latach 1999–2001 ustabilizowały ruiny i przygotowały miejsce do użytku publicznego.