Muzeum Rolletta to muzeum w Baden w Dolnej Austrii, które z jednej strony zawiera archiwum miejskie miasta Baden, a z drugiej kolekcję lekarza sądu okręgowego w Baden, Antona Rolletta. Na powierzchni 350 m² udokumentowana jest burzliwa historia uzdrowiska Baden od epoki neolitu do czasów Rzymian, od ery zamków i rycerzy aż do XX wieku. Szczególną uwagę poświęca się złotym czasom Badenii w okresie biedermeier, kiedy cesarz spędzał tu wakacje letnie z rodziną, a politycy        i ważni artyści spotykali się w uzdrowisku.

           Trzon kolekcji sięga badenskiego lekarza, pisarza, przyrodnika i miłośnika sztuki Antona Franza Rolletta (1778–1841). "Egzotyczne" kolekcje (sekcja egipska, kolekcja czaszek dr. Galla, kolekcja etnologiczna i wiele innych), które nawiązują do idei Rolletta o uniwersalnym muzeum, tworzą osobny kompleks wystawowy.Trzon kolekcji sięga badenskiego lekarza, pisarza, przyrodnika i miłośnika sztuki Antona Franza Rolletta (1778–1841). "Egzotyczne" kolekcje (sekcja egipska, kolekcja czasze dr. Galla, kolekcja etnologiczna i wiele innych), które nawiązują do idei Rolletta o uniwersalnym muzeum, tworzą osobny kompleks wystawowy.

          W muzeum można znaleźć ślady słynnego Polaka  Józefa Maksymiliana Ossolińskiego  wybitnego uczonego, pisarza i fundatora słynnego Ossolineum, który ukochał Baden pod Wiedniem. 

Od roku 1795 Ossoliński mieszkał na stałe w Wiedniu, gdzie poświęcił się pracom naukowym i pasji bibliofila. W tym okresie rozpoczął na dużą skalę gromadzenie zbiorów bibliotecznych, graficznych, numizmatycznych i malarstwa, które już w roku 1800 przeznaczał na projektowaną fundację narodową. 5 stycznia 1808 został mianowany tajnym radcą dworu cesarskiego, a rok później (16 lutego 1809) prefektem Nadwornej Biblioteki Cesarskiej, którą skutecznie obronił przed grabieżą w czasie wkroczenia wojsk francuskich do Austrii. Przez 15 lat (1808–1823) pełnił funkcję kuratora galicyjskiego instytutu ekonomicznego w Wiedniu. Wkrótce też został mianowany przez cesarza Austrii Franciszka I najwyższym marszałkiem koronnym, komandorem orderu Św. Stefana oraz wielkim ochmistrzem Królestwa Galicji i Lodomerii. 

                                              Pałac Braiten – dawna posiadłość Ossolińskiego

         W 1820 roku zapadł na ciężką chorobę, zaś w 1823 stracił wzrok. Zmarł po ciężkich cierpieniach w Wiedniu 17 marca 1826. Jego grób nie istnieje – znajdował się bowiem w tej części cmentarza Matzleindorf, która została zniszczona i zajęta na cele komunikacyjne. Pamiątkowa tablica ufundowana przez polonię wiedeńską znajduje się Cmentarzu Matzleinsdorf.