Zamek Rappottenstein to średniowieczny zamek na północnym zachodzie Dolnej Austrii . Jako jeden z nielicznych nigdy nie został zdobyty i dlatego nigdy nie został zniszczony. Jest to wyjątkowe świadectwo średniowiecznych fortyfikacji z elementami romańskimi , gotyckimi i renesansowymi . Został  wzniesiony na granitowej górze w XI stuleciu z fundacji Rapoto von Kuenring (od imienia nazwę wzięła także warownia)  jako barierę na starej drodze z Czech do Dunaju, dawnej "Kamiennej drodze". Pod koniec XIII wieku Kuenringowie utracili zamek ponieważ w czasie walk o austriacką sukcesję najpierw poparli czeskiego króla Przemysława Ottokara II, a następnie zbuntowali się przeciwko Albrechtowi I. W roku 1305 Habsburgowie nadali zamek Dachsbergom, a od roku 1423 rezydowali w nim spokrewnieni z nimi Starhembergowie. W tym okresie warownia była stale rozbudowywana. W 1546 lordami Rappottenstein został ród Landau, z fundacji którego dwa lata później rozpoczęła się renesansowa przebudowa założenia. W roku 1597 próbę zdobycia zamku podjęli zbuntowani chłopi. Nie powiodło się to im, podobnie jak w czasie wojny trzydziestoletniej oddziałom belgijskich najemników w służbie cesarskiej w 1619 oraz armii szwedzkiej w 1645. W roku 1664 właścicielami zamku zostali hrabiowie von Abensperg-Traun i w rękach tej rodziny pozostaje on do dzisiaj.

 Trzypiętrowe arkady z dekoracją sgraffito oddają włoską atmosferę. W czasach renesansu wnętrza zamku zostały zaprojektowane tak, aby były bardziej przyjazne i komfortowe. 

 Na szczególną uwagę zasługuje średniowieczna kuchnia zamkowa i Knappenhalle (1674).

Piękne freski i malowidła ścienne zdobią liczne pokoje i należą do najcenniejszych świeckich malowideł z XVI wieku w Dolnej Austrii.

Gotycka kaplica zamkowa została konsekrowana w 1379 roku. Ma dwa piętra i ma ściany o grubości trzech metrów. Na ścianach znajduje się dwanaście świętych krzyży. Żebra sklepienia spoczywają na pięknych konsolach. Skrzydlaty ołtarz pochodzi z XV wieku i został odrestaurowany w 1947 roku.

 Na północy zamku znajduje się taras ogrodowy z wieżą zegarową z zegarem wahadłowym. Uderzające w tym zegarku jest to, że ma tylko jedną godzinę. Ciężary podnosi się codziennie.

                                      Zamek  Lichtenfels (Austria) zbudowano w XII stuleciu, w okresie rządów Henryka Jasomirgotta - księcia Bawarii i margrabiego Austrii. Z jego nadania warownia należała do spowinowaconych rodów Rauheneck i Turs, a w 1335 zamek powrócił w poczet majątków władców Austrii. Kolejni rezydenci Lichtenfels dzierżawili warownię - robiły tak rody Kapell, Dachsberg i Rappach. W latach 1427-1428 na zamku ukryto skarbiec oraz zbiory biblioteczne klasztoru Zwettl, w obawie przed grasującymi w okolicy oddziałami husyckimi. W roku 1623 Lichtenfels zostało wykupione przez Hansa Unterholzera von Kranichberga, który połączył majątek z pobliskim Rastenbergiem. Kolejnymi właścicielami połączonych dóbr zostali w roku 1774 baronowie von Bartenstein, ale w przypadku Lichtenfels ograniczyli się oni jedynie do wywiezienia ruchomości z zamku i pozostawili go opuszczonym. Hrabiowie Thurn-Valsassina, którzy nabyli dobra Lichtenfels w roku 1872 zastali już zamek w zaawansowanej ruinie. W XX wieku warownia, która została pierwotnie wzniesiona na zalesionym wzgórzu, po wzniesieniu zapory na rzece Kamp i utworzeniu zalewu Ottenstein znalazła się na półwyspie.

                                               Kilka kilometrów na zachód od miasta Zwettl znajduje się romantyczny zamek Rosenau i przyzamkowe muzeum. Początki Rosenau związane są z Kuenringami, którzy wznieśli w tym miejscu twierdzę, po której nie został żaden ślad. Zamek, który się zachował datowany jest natomiast na rok 1593. Jego fundatorem był ród  von Greiss. Od 1720 do 1803 Rosenau był w posiadaniu hrabiego Schallenberga , który przebudował zamek  w stylu barokowym i urządził tam pomieszczenia dla loży masońskiej . Hrabia Schallenberg był wyższym urzędnikiem na dworze Marii Teresy i podobnie jak jej mąż Francis Stephen z Lotaryngii był masonem. W 1883 roku właścicielem zamku został Georg Heinrich Ritter von Schönerer, który zarządzał majątkiem do swojej śmierci w 1921 r. Zapisał się on niezbyt chlubną działalnością polityczną. Był liderem antysemickiej i nacjonalistycznej organizacji pangermańskiej, stworzył również antyklerykalny ruch Los-von-Rom-Bewung. W 1943 r. zamek przejął niemiecki zespół osadniczy . Od 1943 do 1945 r. jego właścicielem był Baron Lazarini-Zobelsperg. Po wojnie oddziały radzieckie zdewastowały zamek, a następnie zajęły go wojska okupacyjne. 23 kwietnia 1975 r. zaczęło działać Muzeum Masońskie .Urzędnikom władz Dolnej Austrii udało się przekonać austriackich masonów do założenia muzeum. Już w pierwszym roku odwiedziło go ponad 35 000 gości, co jest niezwykłym wynikiem dla muzeum z dala od szlaków turystycznych. Prezentowane eksponaty są wypożyczone od Wielkiej Loży Austrii, z Niemieckiego Muzeum Masońskiego w Bayreuth , z Wiednia Dombauhütte i Muzeum Dolnej Austrii .Większość wystaw była nadzorowana przez członków ośrodka badawczego Quatuor Coronati . Udało im się również przywieźć do muzeum prywatne przedmioty z zasobów Wielkiej Loży Angielskiej. W zamku jest również luksusowy hotel.

                            Zamek Waldreichs - spotkanie z wolno latającymi ptakami drapieżnymi. Sokolnictwo dzięki austriackiej Federacji Falknerów zostało wpisane na listę UNESCO jako niematerialne dziedzictwo kulturowe Austrii. W zamku oprócz pokazu lotów ptaków drapieżnych, ptaszarni - jest tu unikalny park sowy, można zobaczyć ekspozycję ukazującą sokolnictwo w różnych kulturach i epokach.

Zamek Ottenstein , Dolna Austria

Podczas rekonstrukcji zamku, w kapliczce znaleziono freski z XII wieku, są to jedne z najważniejszych zabytków sakralnych  Dolnej Austrii. 

 Dziełem ludzkich rąk położone wśród gęstych lasów jezioro zaporowe Ottenstein, które ze względu na swój dziewiczy charakter i skalisty brzeg podobno przypomina skandynawskie fiordy.