Pałac w Pieszycach został wzniesiony około 1500 r. jako renesansowy dwór. W 1607 dziedziczka Marie von Reibnitz (1589-1617) wyszła za mąż za Friedricha von Gellhorna Mł. (1582-1632), z którym miała syna Ernsta (zm. 1679). Obiekt znacznie przebudowano w latach 1615-1617. W 1705 zamek kupił Bernhard Bonit vel Bonnet von Mohrenthal, kupiec z Lubeki osiadły w Jeleniej Górze. W latach 1710–1730 budowla została znacznie przebudowana i powiększona na obecną barokową rezydencję. W roku 1818 pałac był restaurowany i w dużym stopniu zmienił swój wygląd. W latach siedemdziesiątych XX wieku był doraźnie remontowany z przeznaczeniem na cele wypoczynkowe. Później stopniowo niszczał i był rozgrabiany. W 2000 roku pałac został kupiony przez prywatnego inwestora, który rozpoczął remont obiektu. Kolejny raz mogłam zwiedzić ten uroczy pałacyk, tym razem w towarzystwie przemiłego właściciela. Innego znaczenia nabierają te ścienne malowidła i obrazy po opowieściach pana Hajduka.

                                     O historii pałacu można poczytać w poście z maja 2015 r.