Hofburg – wiedeńska rezydencja władców Austrii od XIII wieku poczynając od Rudolfa I Habsburga aż do 1918 roku w czasach panowania Karola I. Przez cały ten czas pałac był rozbudowywany i przebudowywany przez kolejnych władców.

Początkowo był to czteroskrzydłowy gotycki zamek z wieżami w narożach przylegających do murów miejskich, jednak obecnie stylem dominującym jest barok i klasycyzm. Najstarszą częścią jest XIII-wieczny „Dziedziniec Szwajcarski” połączony renesansową „Bramą Szwajcarską” z największym placem wśród zabudowań Hofburga – In der Burg. Plac otoczony jest „starym pałacem” (niem. Alte Burg), „pałacem Amelii” z XVI w., barokowym „skrzydłem Leopolda” oraz pochodzącą z XVIII w. „Kancelarią Cesarską”. Na placu stoi pomnik Franciszka II. W „skrzydle Leopolda” obecnie znajduje się rezydencja prezydenta Austrii. W apartamentach Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety w budynku „Kancelarii” obecnie mieści się muzeum.

W 1722 roku zbudowano bibliotekę w zespole pałacu według projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha[1]. Nowy Hofburg oraz muzeum dworskie zaprojektowane zostały przez architekta barona Karla von Hasenauera (1833–1894).

W Skrzydle Festiwalowej Sali o powierzchni około 1000 m², największej sali w całym Hofburgu znajdują się  trzy obrazy sufitowe Aloisa Hansa Schramma, poświęcone chwale Habsburgów, a dolne lunety i ośmiokątne panele zdobią obrazy Eduarda Veitha i ViktoraStauffera przedstawiające znane osoby z historii Austrii, z Maksymilianem I, Karolem V, Ferdynandem I, Rudolfem II i Ferdynandem II Tyrolskim na malowidłach sufitowych, a Leopoldem I, Karolem VI, księciem Eugeniuszem oraz polskim królem Janem III Sobieskim.

Od końca monarchii zamek wykorzystywany jest głównie do celów kulturalnych i urzędowych. Jest własnością Republiki Austrii.

  

Makieta pałacu.

                                                             Muzeum - zastawy cesarskie

                                                   

                                                      Muzeum cesarzowej Elżbiety - Sisi

Centralnym tematem ekspozycji jest życie prywatne Elżbiety, jej sprzeciw wobec dworskiego ceremoniału, jej ucieczka w świat kultu piękności, jej mania zachowania szczupłej sylwetki,  uprawianie sportu i jej egzaltowana poezja. Zwiedzając muzeum idziemy śladami podlotka w rodzinnej Bawarii, jesteśmy świadkami niespodziewanych zaręczyn z austriackim cesarzem i towarzyszymy niespokojnemu życiu legendarnej cesarzowej aż do jej tragicznej śmierci w Genewie, gdzie Sisi została zamordowana w 1898 roku.

                                                                Komnaty pary cesarskiej

                                                              Gabinet Franciszka Józefa

 Jego sypialnia

                                                                        Cesarska jadalnia

                                             

                                                                           Sypialnia Sisi

                                        

                                                      Jej gabinet i zarazem sala gimnastyczna

                                      Łazienka cesarzowej - pierwsza łazienka w tym pałacu

                                                  

Biblioteka

                                                                      Kościół św. Michała

Kościół Wotywny

                   Marmurowy pomnik nagrobny hrabiego Niklasa Salma dowódcy obrony Wiednia podczas oblężenia przez wojska tureckie w 1529 r.

      Klosterneuburg to miasto w północno-wschodniej Austrii, położone około 7 km na pnółnocnyc-zachód od Wiednia. Znajduje się tu jedno z największych i najstarszych opactw augustiańskich w Austrii. Klasztor usytuowany jet na wzgórzu nad Dunajem i należy do Kanoników Regularnych sprowadzonych tu w w 1133 roku przez margrabiego Leopolda III Babenberga. Według miejscowych legend opactwo wzniesione zostało w miejscu, w którym Leopold odnalazł zaginiony ślubny welon swojej żony Agnes. W pierwszej połowie XVIII wieku w czasie rządów cesarza Karola VI Habsburga zaplanowana została wielka rozbudowa opactwa. Udało się jednak zrealizować tylko część planów. Powstało wtedy m in. monumentalne skrzydło wschodnie, trakt cesarski oraz reprezentacyjna klatka schodowa. Obecnie w klasztorze znajdują się pochodzące z epoki średniowiecza bezcenne dzieła sztuki. Jednym z najcenniejszych eksponatów jest wykonany w 1181 roku przez francuskiego artystę Mikołaja z Verdun imponujący ołtarz. Składa się on z 51 złotych paneli na których umieszczone są emaliowane obrazy przedstawiające sceny ze Starego i Nowego Testamentu.

Kahlenberg – wzgórze w Lesie Wiedeńskim o wysokości 484 m n.p.m. Obecnie na terenie Wiednia. Z tego miejsca w 1683 roku Król Polski Jan III Sobieski dowodził zwycięską bitwą o Wiedeń z Turkami.

Pomnik ukraińskich kozaków, a Sobieski ma tylko tablicą pamiątkową.

                                 Pałac Schönbrunn  - barokowy pałac z 1 441 pokojami jest jednym z najważniejszych zabytków architektonicznych, kulturowych i historycznych w kraju. Historia pałacu i jego rozległych ogrodów obejmuje ponad 300 lat, odzwierciedlając zmieniające się gusta, zainteresowania i aspiracje kolejnych monarchów Habsburgów. 

  W 1569 roku cesarz rzymski Maksymilian II zakupił rozległą równinę  położoną między Meidling a Hietzing. Poprzedni właściciel, w 1548 roku, wzniósł rezydencję o nazwie Katterburg. Cesarz nakazał ogrodzenie tego terenu i umieszczenie tam zwierzyny, takiej jak bażanty, kaczki, jelenie i dziki, aby służył jako teren rekreacyjny dla dworu.  

  W ciągu następnego stulecia teren ten był wykorzystywany jako teren łowiecki i rekreacyjny. Eleonora Gonzaga po śmierci męża, Ferdynanda II, otrzymała ten teren jako rezydencję dla wdowy. W latach 1638–1643 dobudowała pałac do rezydencji w Katterburgu, a w 1642 roku na fakturze pojawiła się pierwsza wzmianka o nazwie "Schönbrunn".  Pałac Schönbrunn w obecnej formie został zbudowany i przebudowany w latach 1740–1750, za panowania cesarzowej Marii Teresy[2], która otrzymała majątek jako prezent ślubny. Franciszek I zlecił przebudowę elewacji pałacu w stylu neoklasycystycznym, jaki ma dziś charakter. Franciszek Józef, najdłużej panujący cesarz Austrii, urodził się w Schönbrunn i spędził tam dużą część życia. Zmarł tam w wieku 86 lat, 21 listopada 1916 roku. Po upadku monarchii habsburskiej w listopadzie 1918 roku pałac stał się własnością nowo powstałej Republiki Austriackiej i został zachowany jako muzeum.

  Podczas II wojny światowej pałac został zbombardowany przez amerykańskie samoloty wojskowe w lutym 1945 roku. [3] Po wojnie i podczas alianckiej okupacji Austrii (1945–1955) pałac Schönbrunn został zarekwirowany, aby stworzyć biura zarówno dla brytyjskiej delegacji do Komisji Aliantów ds. Austrii, jak i jako siedziba małego brytyjskiego garnizonu wojskowego obecnego w Wiedniu. Po przywróceniu republiki austriackiej w 1955 roku pałac ponownie stał się muzeum.