Pałac Marianny Orańskiej w Kamieńcu Ząbkowickim.

W 1838 właścicielką dóbr kamienieckich stała się królewna niderlandzka Marianna Orańska, która w tym samym roku zleciła wykonanie projektu przyszłej rezydencji Karlowi Friedrichowi Schinklowi, ówcześnie jednemu z najwybitniejszych architektów. Założenia tarasowo-ogrodowe zaprojektowane zostały w 1858 przez Petera Josepha Lenné, generalnego dyrektora Ogrodów Pruskich.Na budowę wydała równowartość kilku ton złota.  W 1945 dosyć długo zabawiła tu zwycięska Armia Czerwona, wyposażenie pałacu zostało wywiezione bądź zdewastowane a w lutym 1946 cały kompleks spłonął, podpalony przez żołnierzy radzieckich. Część marmurów z pałacu użyto przy budowie Sali Kongresowej w warszawskim Pałacu Kultury i Nauki.

Po skandalu związanym z  romansem i rozwodem, Marianna nie mogła wchodzić do swojego pałacu głównym wejściem. Poradziła sobie w ten oto sposób.

Pałac jest jeszcze placem budowy, zakończenie prac remontowych jest planowane na 2030r

Z orginalnego wyposażenia zostało bardzo niewiele, ale niedawno do pałacu powrócił fortepian Marianny.

Przy okazji warto zerknąć na zabudowania klasztorne i koścół - ten niestety znowu był zamknięty na głucho. Tabliczka na drzwiach wejściwych informuje o zakazie zwiedzania w czasie nabożeństw, więc szans na zwiedzenie chyba nie ma.

Herbaciarka 

                                          Pałac w Pieszycach zwany Wersalem Śląska - kolejny uratowany zabytek. A nie było łatwo. Przez pierwsze trzy lata firma remontująca usuwała gruz, stabilizowała ściany, odbudowała kominy i położyła dach. Dodać należy, że zamek przetrwał wojnę a zniszczenia zawdzięczał zwycięskiej Armii Czerwonej, okolicznym szabrownikom i zaniedbaniom PRL-u..W 2000r. pałac, a właściwie to co z niego zostało kupił pan Hajduk. Remont pałacu był największą tego typu prywatną inwestycją w Europie. Od 2013 r. jest udostępniany do zwiedzania,w soboty i niedziele, a zakończenie prac jest planowane na 2020r.

                                                                   Tak było przed wojną.

                                             A to już nasze dzieło powojenne -zdjęcie archiwalne.    

Poniżej jest namalowana, nieżyjąca już żona właściciela pałacu - jej wizerunków w pałacu jet więcej co świadczy o wielkiej miłości pana Hajduka do żony.

                                            

                                                Jarmark średniowieczny na zamku Grodno