Zamek w Smolenicach

Jedną z największych atrakcji turystycznych wschodniego podnóża Małych Karpat jest „bajkowy“ zamek w Smolenicach. Należy do najbardziej znaczących romańskich budowli na Słowacji, zbudowanych według wzoru zamków środkowej Francji. Aktualnie zamek jest siedzibą Słowackiej Akademii Nauk . W jego wnętrzu i na zewnątrz lubią sobie robić zdjęcia ślubne młode pary a w miesiącach lipiec i sierpień zamek udostępniony jest dla zwiedzających. Romantyczny wygląd zamku podkreśla otaczający go park, który na końcu przechodzi w gęsty las.

                            Zamek Karlštejn, zajmuje wyjątkowe miejsce wśród czeskich zamków. Został zbudowany przez czeskiego króla i cesarza rzymskiego Karola IV Luksemburskiego jako miejsce przechowywania królewskich skarbów, zbiorów świętych relikwii i klejnotów koronnych. Pierwsza próba zdobycia zamku miała miejsce w 1422 roku, kiedy to bezskutecznie oblegał go przez pół roku oddział husytów z Pragi pod dowództwem bratanka polskiego króla Władysława Jagiełły litewskiego księcia Zygmunta Korybutowicza. Zamek został przebudowany po 1480 roku. W 1648 roku zamek został zdobyty przez Szwedów i od tego czasy powoli popadał w ruinę, zamieszkiwało go jedynie kilku urzędników. Dopiero cesarz Franciszek II Habsburg i jego syn Ferdynand I odnowili zamek w połowie XIX wieku. Obecnie w zamku Karlštejn oprócz pięknie wyposażonych pomieszczeń znajdziesz również duplikaty czeskich klejnotów koronnych i klejnotów koronacyjnych Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a także 80-metrową studnię, której pracę zapewniano za pomocą koła, w którym chodzili niegdyś ludzie.

                                           Zamek Braunfels w Hesji. Od XIII wieku służył jako rezydencja i siedziba rządu hrabiów, a później książąt Solms-Braunfels. Co niezwykłe, zamek pozostaje w rękach rodziny do dziś, obecnie pod zarządem hrabiów Oppersdorff-Solms-Braunfels. W okresie od XV do XVII wieku przeprowadzono rozległe przebudowy średniowiecznego zamku do twierdzy. W czasie wojny trzydziestoletniej jaka toczona była w latach 1618-1648 zamek został poważnie uszkodzony. Dzięki wsparciu Fryderyka V, hrabia Johann Albrecht rozpoczął odbudowę. W 1621 roku twierdza została zajęta praktycznie bez walki w imieniu cesarza przez wojska hiszpańskie, a 1634 roku zamek przejęli Szwedzi. W drugiej połowie XVII wieku budowla została praktycznie doszczętnie zniszczona przez szalejący pożar. Odbudowa twierdzy trwała praktycznie aż do początku XVIII stulecia. W roku 1720 hrabia Henryk Trajektin oraz architekt Johann Philipp Meyer z Wetzlar podjęli próbę barokowej odbudowy zamku, zakończyła się ona jednak niepowodzeniem. Na początku XIX wieku zamek stał się częścią księstwa Nassau i pozostawał w rękach rodziny królewskiej. Jeszcze w tym samym wieku za sprawą księcia Ferdynanda budowla uzyskała swój obecny kształt romantycznej neogotyckiej warowni. Obecnie w pełni odrestaurowana posiadłość udostępniona jest dla zwiedzających. W murach zamku kryje się aż 255 komnat, z czego dla zwiedzających udostępnione jest zaledwie 14. Aż trudno uwierzyć, że w tak niewielkiej ilości pomieszczeń zgromadzono blisko tysiąc wspaniałych obrazów, głównie portretów, liczne dywany ścienne oraz inne ozdoby, nie mówiąc o zbrojach i orężu rycerskim.